Koninginnenpage (2)

Zo had ik in één keer twee rupsen van de koninginnenpage in huis. De grote rups bleek zeer vraatzuchtig en vorderde dagelijks een vers plantje van de peen. Had ik even geluk dat die gewoon in mijn voortuin groeit! Maar zelfs dat leek even niet genoeg omdat ik zag dat de grote rups de kleine rups leek aan te vallen. Kannibalisme? Ja, je weet niet, als de honger groot genoeg is doe je vreemde dingen. Dat geldt ook vast voor rupsen. Een informatief rondje langs de experts gaf uitsluiting: nee hoor, ze vreten elkaar niet op. Wat ze wel doen is vervellen. Ze trekken hun jasje uit als ze hard groeien en dat kun je dan ook zien liggen. Dat was nieuw voor mij.

Na een dag of zes nam de grote rups plaats op een van de stokjes in het verblijf en de volgende ochtend kon je zien dat ze zich op een aantal plaatsen had vastgemaakt. Het verpoppen was begonnen! Weer een ochtend verder zat er ineens een pop aan het stokje terwijl de vorige avond nog er een rups had gezeten. Wonderbaarlijk hoe snel zoiets gaat zeg. En nu maar wachten. Een week of twee schat ik. Of zou de pop blijven zitten tot na de winter? De vliegtijd van de koninginnenpage loopt tot en met half augustus heb ik begrepen. Dat wordt dus nog even spannend.

Het kleine rupsje heeft zich hier ook al verpopt maar dat is een dramatisch verhaal voor de volgende keer.

De kleine rups ondertussen, vreet zich overal een weg doorheen en groeit ook als kool. Ze is inmiddels ook zo groot dat ze over enkele dagen gaat verpoppen. Ondertussen blijf ik in blijde verwachting.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *