Ochtendnevel

Gedicht

Ochtendnevel.

Een laatste ster flonkert aan de hemel.

Het is stil, de duisternis maakt langzaam plaats voor een nieuwe dag.

Een roodborst zingt.

Ik loop door een deken van mist.

Boven mij is de lucht helder en kleurt langzaam oranje.

Een vliegtuig trekt zijn vurige streep door de hemel.

Het gehuil van honden doorbreekt de stilte.

Dan is het weer stil en ik luister.

Onzichtbaar vliegen de vogels naar het zuiden, alleen hun roep verraad hun aanwezigheid.

Alleen.

In de verte klinkt het getrompetter van ganzen, een streepje aan de horizon.

Ik geniet.

Het is koud maar ik voel het niet.

Ik ben helemaal aanwezig in het moment.

Al mijn zintuigen staan aan.

Ik ben verbonden.

Nu.

Thuis.

 

 

 

 

 

 

Eén antwoord op “Ochtendnevel”

  1. Ik zat al vroeg op de fiets gisteren 4-11, heerlijk die frisse ochtendbries. Daar wordt je inderdaad echt wakker van. Mooi beeld Roy. Groetjes José

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.