Trektelpost Wezelse Plas

Onderstaand artikel is een kopie van hetgeen ik heb ingezonden naar de Vogelwerkgroep Nijmegen ter publicatie in het verenigingsblad de Mourik.

De trektellers onder jullie die regelmatig op trektellen.nl kijken naar de dagelijkse resultaten zal het misschien zijn opgevallen dat er in Wijchen een telpost is verschenen: de Wezelse Plas. Over het hoe en waarom dit stukje.

Volgens mij was het in 2013, kort nadat ik de vogelcursus bij onze Vogelwerkgroep had afgerond, toen er een berichtje voorbij kwam over een nieuwe trek telpost in de Bruuk die was gestart door Jeroen en Eddy. Geïnteresseerden waren van harte welkom. Ik had geen idee wat trektellen precies was, maar het trok mijn aandacht omdat het in de Bruuk plaatsvond. Groesbeek is namelijk zeer bekend terrein voor me en het voelde een beetje als tellen in mijn achtertuin.

Die eerste kennismaking met het trektellen was een schot in de roos. Ik vond het prachtig. Buiten in alle vroegte, meest nog stil en alleen de vogels en de wind. Een geweldig mooie manier van vogels kijken. Hoe de heren al die geluidjes uit elkaar konden houden was me echter een raadsel. Ik hoorde allerlei waarnemingen voorbij komen van prachtige soorten, maar kon er totaal geen wijs uit. Laat staan dat ik door de telescoop een waarneming op naam kon brengen. Lastig hoor, eredivisie vogels kijken was mijn gevoel er bij. Zou ik dat ooit zelf kunnen leren?

Afbeelding 1: Telpost richting NW

Dat seizoen en ook daarna kwam ik regelmatig terug. Heel voorzichtig kon ik inmiddels ook wel eens wat waarnemingen mee doorgeven. Meestal op zicht want op gehoor bleef het verschrikkelijk moeilijk. Het virus had me echter te pakken, dus ik zette door.

Vanaf Wijchen is de Bruuk wel erg ver rijden en op het zweefvliegveld werd ook geteld. Daar kende ik Clemens van de vogelcursus. Dus toen ben ik daar maar daar eens gaan kijken.

En zo verschoof ik een aantal jaren richting het zweefvliegveld. Dankzij met name Clemens en Sjaak begon ik me verder te ontwikkelen en kon ik meer en meer meedoen. Door voldoende uren te maken en met behulpzame collega’s bij de hand bleek het tellen best leren.

Als telpost is het zweefvliegveld voor een beginner ook een stuk prettiger. Het is veel overzichtelijker dan de Bruuk.

Meestal begon ik het seizoen vol goede moed en enthousiasme maar toch was het lastig dit een heel telseizoen vol te houden. Een jong gezin en werk bleken niet altijd makkelijk te combineren met tellen. Toen mijn werksituatie weer eens veranderde werden de bezoeken aan het zweefvliegveld jammer genoeg nog zeldzamer. Toch wilde ik nog steeds blijven tellen. Ik vond het veel te leuk. Maar hoe dan?

Hoe dichter bij huis, hoe makkelijker het zou zijn. Even op de fiets naar de telpost wanneer het kon.

Ja, dat zou mooi zijn.

Ik had inmiddels wel genoeg zelfvertrouwen om zelf te gaan tellen hoewel ik me nog steeds een beginner voelde, maar met de basis kon ik heel aardig uit de voeten. Collega tellers zijn er in Wijchen helaas niet, dus ik zou het zelf moeten gaan doen. Maar waar?

Afbeelding 2: Houtduiven

In mijn achtertuin, ik woon in de Saltshof, is de trek goed te zien. Veel soorten komen in best leuke aantallen voorbij. Er loopt, ook gezien andere waarnemingen uit de buurt, een soort van trekbaan over de noordkant van Wijchen richting zuidwest. Een blik op de kaart bracht me naar de Wezelse Plas. Dat is vlak bij huis aan de andere kant van de A325. Ik kende het wel, maar bij de plas zelf kwam ik eigenlijk nooit. In de zomer van 2019 ben ik voor het eerst eens gaan kijken. Ik vond dat er best een goed zicht naar NO was. Om de plas ligt een bos waar je wel met de rug tegen aan staat, maar dat is de ZO kant. Aan die kant is het zicht beperkt. Een nadeel maar overkomelijk, omdat je daar ook in de zon kijkt ’s ochtends.

Ik had er een goed gevoel bij en zo besloot ik er een proefseizoen te gaan draaien. Enerzijds om de plek te testen en anderzijds mezelf :). Gedurende de periode augustus tot en met november ben ik er maandelijks een aantal malen geweest. De resultaten heb ik bijgehouden en op mijn website geplaatst. Mijn eindconclusie was dat het een fijne telpost is voor mij. Lekker rustig, er komt vrijwel niemand behalve wat vissers, en de trek is best goed te volgen. De aantallen vogels zijn dan wel niet te vergelijken met het zweefvliegveld of bijvoorbeeld de Gebrande Kamp, maar daar gaat het mij niet om.

Dit jaar ben ik zo veel mogelijk naar de telpost geweest. Zo veel mogelijk uren maken en kijken waar ik op uit zo kunnen komen. Dat betekende meestal een hele ochtend in het weekend en door de weeks een keer nadat ik de kinderen naar school had gebracht. Een aantal malen heb ik ook in de middag geteld, bijvoorbeeld in de hoop op buizerden en ooievaars. De resultaten staan vanaf dit jaar ook op trektellen.nl. Ook het seizoen 2019 heb ik ingevoerd.

De Wezelse Plas heeft in ieder geval meer dan voldoende vogels. De plas zelf is namelijk een slaapplaats voor ganzen, aalscholvers en grote zilverreigers. De zilverreigers ontdekte ik ’s ochtends bij het uitvliegen. Het waren er tientallen en toen snapte ik ineens waar al die beesten zitten die je rondom de Schoenaker richting Beuningen ziet. Hierdoor ben ik de slaapplaats gaan tellen voor SOVON en het maximale aantal in 2019 zat op 120 vogels. Dit jaar komen we daar niet eens bij in de buurt helaas. Interessant.

Daarnaast zijn er rondom de plas groepen wulpen, kieviten, kokmeeuwen, kauwen, en spreeuwen te vinden. Om de akkers vind je door het seizoen groepjes veldleeuwerik, witte kwikstaart, vink, graspieper, kramsvogel en koperwiek. Er is altijd wat te doen en mijn vaste compagnon is het ijsvogeltje wat zich vrijwel elke keer laat zien.

Nu is het eind november en zit het telseizoen er op. Het is een leuk seizoen geweest. Een paar hoogtepunten. In ieder geval de visarend. Een juveniel heeft daar zeer vermoedelijk een week of twee rondgehangen. Ik heb meerdere dagen een juveniele visarend bij de plas vandaan zien komen om te gaan jagen boven de wetering en ik kon me toch niet aan de indruk onttrekken dat het hetzelfde dier betrof. Natuurlijk blijven ook de vink- en duiventrek een geweldig schouwspel. Oh, de koekoek schiet me nog te binnen. Ook heel erg leuk eind augustus.

Van het tellen zelf heb ik weer veel geleerd. Omdat je gedwongen wordt alles zelf te doen leer je ook veel, neemt niet weg dat ik een meer ervaren teller er bij best wel eens mis. Toch een kwestie van gewoon doen en accepteren dat het niet helemaal foutloos is.

Als je meer wilt lezen kijk dan ook eens op www.natuurbeleefing.nl. Wil je een keer langskomen? Prima, maar laat me dat dan even weten. Zie de contactgegevens op trektellen.nl. Overigens is de telpost alleen te gebruiken in het najaar. Dus wie weet tot dan!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.